Bölüm 43

Zaman Tanrıçası'yla süren tartışmamızın tam ortasında beliren Shiro, inanılmaz bir şey olmuş gibi bir hava bıraktı odaya. Beklenen bir şeydi bu sanırım-- ne de olsa Shiro-san Yaratılış Tanrısı... Tanrı Alemi'nin başıydı.

Böylesine bir varlığın aniden ortaya çıkmasıyla, ortam tamamen sessizliğe büründü.

[Sha-Shallow Vernal-sama. N-Neden birdenbire İnsan Alemi'ne geldiniz...?]

Zaman Tanrıçası, başını eğerek hafifçe titreyen bir sesle sordu.

Tanrı Alemi'nin katı bir hiyerarşiye dayalı bir toplum olarak işlediğini duymuştum, ama şimdi Zaman Tanrıçası'na bakınca, Shiro-san'ın ne kadar olağanüstü bir varlık olduğu daha da netleşti--Yaratılış Tanrısı'ndan sonra ikinci sırada yer alan Zaman Tanrıçası gibi birinin gözünde bile.

Zaman Tanrıçası diz çökmüşken, Shiro-san... hiç de aldırış etmiyor gibiydi. Çok geçmeden, birdenbire ortaya çıkan bir sandalyeye rahatça oturdu ve çayını içmeye başladı. Sanki Zaman Tanrıçasını tamamen görmezden geliyormuş gibi görünüyordu...

[E-Ee, Shiro-sa--[Küstah!!!]--!?]

Shiro-san'ın her zamanki gibi canı ne isterse onu yapma davranışına istemeden bir yorum yapmak üzereydim, ama Zaman Tanrıçası'nın keskin sesi sözümü kesti.

Ah, kahretsin... Her şeyi mahvettim. Bir dakika önce olduğu gibi onunla konuştum, ama karşımdaki sıradan biri değil--o Tanrılar Aleminin zirvesi, Yaratılış Tanrısı, bu kadar rahatça hitap edilmemesi gereken biri.

Hatam için özür dileyemeden Zaman Tanrıçası gözlerini bana dikti.

[Seni piç! Shallow Vernal-sama’ya bu kadar saygısızca konuşarak kendini kim sanıyorsun?!]

[Ö-Özür dile--[İzni ben verdim. Başka birinden izin alması mı gerekiyor?]--Eh?]

[Ne--!? Shallow Vernal-sama!?]

Zaman Tanrıçası'na hızlıca özür dileyecektim ama Shiro-san sözümü kesti.

Shiro-san daha sonra şaşkın Zaman Tanrıçası'na döndü, her zamanki ifadesiyle, duygusuz sesiyle tekrarladı.

[Başka birinden izin alması mı gerekiyor?]

[H-Hayır, özür dilerim.]

Hiçbir tonlama olmadan söylenen bu sözler... şu anda tüyler ürpertici derecede soğuk hissettiren bu sözler duyulunca, Zaman Tanrıçası'nın yüzü soldu ve hemen özür dilercesine başını derin bir şekilde eğdi.

Zaman Tanrıçası'nın hissettiklerini tam olarak anlayabiliyorum. Shiro-san o düz, duygusuz tonuyla konuştuğunda inanılmaz derecede ürkütücü oluyor...

[Uzun zaman oldu, Shallow Vernal-sama.]

[Kuro'nun hizmetçisi. Uzun zaman oldu.]

O anda Ein-san da Shiro-san’ı selamladı, yere diz çöküp başını derin bir şekilde eğdi.

Bu selamlama Ein-san'ın her zamanki selamlaması değildi, sanki bir kralın huzurunda gibi en üst düzeyde bir nezaket ifadesiydi ve Shiro-san'ın sahip olduğu muazzam statüyü vurguluyordu. Ein-san bile, onca insan arasından, bu kadar saygı gösteriyordu...

Belki de şaşkınlığımı hissettiği için, Ein-san Shiro-san'a basit bir selam verdikten sonra bana yaklaştı ve sessizce mırıldandı,

[...Bu çok açık olmalı. Shallow Vernal-sama, bu dünyada "her şeye gücü yeten" ifadesine en yakın kişi. O, benim karşı çıkabileceğim biri değil asla.]

Görünüşe göre Shiro-san, tanrılar arasında gerçekten de en üstün olanı. Neredeyse her şeye gücü yetiyor, hile yetenek gibi bir şeyin onunla kıyaslanabileceği seviyenin çok ötesinde.

Daha önce Shiro-san ile olan konuşmamdan bahsettiğimde Kuro'nun neden o kadar çok güldüğünü şimdi anlıyorum.

Diğer bir deyişle, o sırada her şeye gücü yeten bir Tanrı'ya "Bu senin için imkansız" demiştim. Cehalet gerçekten korkutucu bir şey...

Ve tam o sırada fark ettim. Burada olan ama şimdiye kadar ses çıkarmayan kişiyi...

[Lilia-san...?]

[................]

Bakışlarımı yana çevirdiğimde, Lilia-san’ı... yerde baygın bir halde, ağzından köpükler çıkarken buldum.

[Ne--Lilia-san!? İyi misin? Lütfen, kendine gel!]

[......Ha!? Ka-Kaito-san? Ö-Özür dilerim... Sadece çok garip bir rüya gördüm de. Yaratılış Tanrısı nasıl birdenbire karşımda belirebilir ki...?]

[Benden mi bahsediyorsun?]

[......Y-Yaratılış Tanrısı? Sadece bir rüya değil miydi?]

[Değildi.]

[A-Awa--Awawawawa, özür dilerim! Çok kaba davrandım, şey, hmm... Kyyuuu~]

[Lilia-san!?]

Görünüşe göre durum Lilia-san’ın başa çıkabileceğinin çok ötesinde. Shiro-san onunla konuştuğunda, gözleri dönüp durduktan sonra tekrar bayıldı... Ah, bu kötü.

Şimdilik Lilia-san'ı olduğu gibi bırakacağım. Onu uyandırırsam muhtemelen yine bayılır, o yüzden... Önce Shiro-san'ın yanına gidip ortamı yumuşatmaya çalışalım.

[Ee, Shiro... Yani, Shallow Vernal-sama.]

[Her zamanki gibi Shiro de.]

[Hayır, yine de bu biraz...]

[Her zamanki gibi Shiro de.]

[A-Ama...]

[Her zamanki gibi Shiro de.]

[Ah, peki.]

Bu konuda çok kararlısın, ha!? Zaman Tanrıçası'nın bakışları, sanki sessizce "Bu adam da kim?" diye soruyormuş gibi, gerçekten canımı yakıyor ve keşke bana öyle bakmayı bıraksaydı...

Her neyse, şey, bir açıklama--evet, onlara durumu açıklamamız gerekiyor... daha doğrusu, sen onlara açıklayabilirsen çok sevinirim...

[Kaito-san, benim kutsadığım bir insan. Az önce Kaito-san ile konuşan bendim ve yanlış anlaşılmayı gidermek için yaptığı ricayı duyduğum için buraya geldim.]

[[[!?]]]

Onların üstüne adeta bomba bırakan o acımasız derecede kısa açıklaman için teşekkürler. Hem Zaman Tanrıçası hem Ein-san tamamen donakaldı...

Ancak Kuro'nun hizmetçisi olan Ein-san, sonunda durumu bir şekilde anlamış gibi başını salladı.

Asıl mesele Zaman Tanrıçası. Tamamen şaşkın bir ifadeyle Shiro-san'a döndü ve telaşla konuştu.

[Sha-Shallow Vernal-sama, sıradan bir ölümlüye kutsamanızı mı verdiniz!? B-Bu Miyama da kim!?]

[Kaito-san başka bir dünyadan gelen biri.]

[...Hayır, sanırım sormak istediği bu değil.]

Yaratılış Tanrısı’nın benim gibi sıradan bir ölümlüye kutsama vermiş olması, Zaman Tanrıçası için oldukça şok edici olmuş gibi görünüyor, bana bir tür olağanüstü varlık olup olmadığımı bile sordu... Ama beklendiği üzere, bu boş kafalı Tanrıça her zamanki gibi konunun özünü tamamen kaçırıyor.

Bak Shiro-san, Zaman Tanrıçası neden bana kutsama verdiğini ve seninle aramda ne tür bir ilişki olduğunu bilmek istiyor.

Eğer Kuro'nun isteğiyle bana kutsama verdiğini söylesen anlayacaklar ve her şeyi kolayca Kuro'ya yükleyip meseleyi burada kapatabiliriz...

Shiro-san'ın benim için durumu açıklayacağını umarak zihnimde onunla iletişim kurmaya çalıştım. Anlamış gibi görünüyordu, onaylamak için bir kez başını salladı. Sonra, Zaman Tanrıçası'na dönüp konuştu.

[Aslında, Kuro'nun isteği üzerine kutsamayı gönülsüzce gerçekleştirmiştim, ancak Kaito-san'a ilgi duymaya başladıktan sonra, önceki kutsamamı kaldırdım ve ona ciddi bir şekilde kutsamamı verdim.]

[S-Sha-Shallow Vernal-sama ona ilgi mi duyuyor!?]

[...Bir dakika dur, Shiro-san?]

[Sonrasında birlikte çay içtik. Şu an Sevgimin dalgalandığı bir ilişkideyiz ve görünüşe göre ben Kaito-san’ın "yakalama hedeflerinden" biriyim.]

[Ha? Ee, Sevgi mi? Yakalama hedefi? B-Bu... nasıl bir ilişki öyle?]

[Sevgi Puanları biriktirdiğimiz ve sonunda "cinsel bir ilişkiye dönüşen" bir ilişki.]

[N-ne-!?]

[................]

Ne halt yiyorsun da buraya nükleer bomba atıyorsun, seni aptal Tanrıça!? Sorunu çözmek yerine, her şeyi bin kat daha kötü hale getirdin!

Hatta Sevgi ve Yakalama Hedefi gibi kavramları açıklaman bile her şeyi mahvetti! Cidden, bu kadın bilgilerini nereden alıyor? Bunların hepsi yetişkin oyunlarından çıkmış değil mi?

Shiro-san'a güvenmek büyük bir hataymış gibi görünüyordu, çünkü Zaman Tanrıçası donakaldı, yüzü haniwa^[1] gibi sertleşti ve ben sadece ellerimin arasına yüzümü gömmekten başka bir şey yapamadım.

O zamandan beri, sonsuzluk gibi gelen bir süre geçirdim... Zaman Tanrıçası ile Shiro-san arasındaki yanlış anlaşılmayı gidermek için çaresizce kelimeler aramakla gerçekten çok uzun bir zaman geçirdim.

Sevgili Anne, Baba -- Shiro-san'ın gelişi burayı kaosa sürükledi. Sadece gönülsüz endişelerle kalsaydı keşke. Artık ne diyeceğimi bile bilmiyorum--gerçekten çok yorgunum.

1. [1] ↑Haniwa, Japonya'nın Kofun Dönemi'nde (MS 3. - 6. yüzyıllar) ritüel amaçlı üretilen ve genellikle soyluların mezarlarının üzerine veya etrafına dizilen pişmiş toprak figürlerdir.