Bölüm 18

Bu dünyada o kadar uzun zaman önce doğan bir canavar vardı ki, onu antik çağlardan kalma olarak saymak mümkündü. Ya da belki de, doğmaktan ziyade, hiçbir uyarı olmaksızın aniden ortaya çıktığını söylemek daha doğru olur.

Canavar, ezici bir güçle doğmuştu, ancak diğer yandan başka hiçbir şeye sahip değildi. Sabit bir formu olmayan, şekilsiz ve belirsiz, siyah duman gibi görünen, içi boş olan bu canavarın, esasen sadece gücüyle tezahür eden hiçliğin vücut bulmuş hali olduğunu söylemek abartı olmaz. Ve böylece, arayışa başladı.

Önce kendine ait bir form, ardından kendine ait bir kalp... Ve birer birer, karanlıkta sendeleyerek ilerleyip kendi varlığını aramak için dünyayı dolaşmaya başladı.

Ya da belki de, dünyayı dolaşan yürüyen bir felaketti. Canavar dünyadaki pek çok şeye dokundu ve pek çok yere baktı, ve çok geçmeden şuna inanmaya başladı--

--Bu dünyanın kirliliklerle dolu olduğuna

Ne basit ne de karmaşıktı, umutsuzca dengesiz, uçsuz bucaksız ve son derece derindi. Canavar dünyayı dolaşırken, kirlilik izleri boş bedenine yapıştı ve zamanla yavaşça birikti.

Ve sonra, kaç sayısız yıl geçti? Durmaksızın dolaşıp kendi içinde kirlilik toplayan canavar, doğduğu yere geri döndü ve dünyaya bir kez daha baktı.

Bu dünya safsızlıklarla dolup taşıyor. Ne saf ne de tamamen mantıklı, belirsiz, kırılgan ve sürekli değişiyor. Yine de sanki bu dünyanın kendisi tek başına, yaşayan bir varlıkmış gibi hissettiriyor.

Ve işte bu yüzden bu dünya bu kadar güzel ve kıymetli--

Rüzgarda dalgalanan gümüş beyazı saçlar, dünyayı yansıtan altın rengi gözler. Birçok kirlilik biriktirmiş bir kalp ve yüzünde nazik bir gülümsemeyle ortaya çıkan o siluet.

Böylece, dünyayı yok edebilecek olan canavar yeniden yürümeye başladı. Form kazandı ve bir kalp edindi. Topladığı kirlilikleri varlığının kanıtı olarak kabul etti, Kuromueina adını aldı ve yeni bir yolculuğa çıkarken varlığını belirginleştirmeye başladı.

"Eskiden Canavar Olan" adını taşıyan kişinin hikayesi, geçmişteki haline çok benzeyen küçük bir çocuğa elini uzatmasıyla başladı.

[Benimle gel!]

[...]

Küçük çocuğu kucağına alan Kuromueina, ona "Ein" adını verdi ve Kuromueina adlı Şeytan bu dünyaya gerçek anlamda doğmuş oldu.

Kuromueina adlı yüksek rütbeli bir şeytan var. Muazzam bir güce sahip olmasına rağmen, servet ve güçle ilgilenmeyen Kuromueina, sanki özgürlüğün ta kendisiymişçesine ortalıkta dolaşırdı.

[Vay, bu çok lezzetli görünüyor. Bir tane alabilir miyim?]

[Afiyetler olsun efendim!]

Kuromueina bir sokak satıcısından şiş kebap aldı, her ısırığının tadını çıkarırken Yeni Yıl hazırlığı yapan İnsan şehrinin hareketli atmosferini izliyordu.

Kuromueina sık sık bir yerden bir yere dolaşır, gezip tozup yemek yer. Bu, bağımsız yüksek rütbeli şeytanlar için alışılmadık bir hobiydi. Çoğu yüksek rütbeli şeytan kendi bölgelerini kurar, astlarını ve yardımcılarını kendi adlarına hareket ettirir, kendileri pek dışarı çıkmazlardı. Ama Kuromueina dünyayla bu şekilde iç içe olmayı severdi.

Kuromueina'nın sabit bir formu yoktu. Görünüşü ruh haline göre değişirdi. Bazen bir erkek çocuk ya da genç adam formuna giriyor, nispeten tanınan adı nedeniyle ortalığı karıştırmamak için normal zamanlarda Bilgi Gizleme Büyüsü kullanıyordu. Böylece elinde şiş kebapla dolaşan bu kızın ünlü bir şeytan olduğunu sokaktaki insanlar fark etmiyordu.

Ama Kuromueina'yı tanıyanlar onu iyi bilirdi. Onu en sevdiği genç kız formunda, rahatça dolaşırken görmek, keyfinin yerinde olduğunun açık bir işaretiydi.

Kuromueina adlı Şeytan, pek çok açıdan tuhaf biriydi.

Yüksek rütbeli bir Şeytan olmasına rağmen, astı yoktu ve İnsanlar ya da Tanrılar dahil diğer ırklara karşı ayrımcılık yapmazdı. Herkese eşit davranır, seyyar satıcılar gibi sıradan insanlarla samimi bir şekilde konuşurdu.

Davranışları, farklılıklarına bakmaksızın dünyaya ve içinde yaşayan insanlara duyduğu içten sevgiden kaynaklanıyordu. Bu yüzden, böyle şehirde keyifli bir yürüyüşe çıkıp dünyanın yavaş yavaş değişmesini izlemeyi çok sever.

Doğal olarak, Kuromueina'nın kendine özgü zevkleri ve tercihleri vardır. En sevdiği form şu an sahip olduğu genç kız formuydu, ancak ruh hali özellikle bozuk olduğunda korkunç bir büyülü canavara dönüşebilir, gerçi bu tür durumlar nadirdir. Tatlıya düşkündür ve yürürken tadını çıkarabileceği büyüklükte atıştırmalıkları tercih eder.

Başkalarına gelince, her türlü kişiliğe sahip insanları sevdiği söylenebilir, ancak sırf birine zarar vermek için bir şeyler yapanlardan hoşlanmaz.

Evet, çok fazla sevdiği şey var ve tersine, sevmediği şeylerin sayısı son derece az. Ama bu kadar geniş bir sevgi listesi arasında bile özel bir yere sahip olan bir şey vardı.

[...Oh?]

Yüzünde bir gülümsemeyle şehirde keyifle dolaşan Kuromueina, aniden durdu. Gözünün ucuyla büyük bir çeşmeyi ve önünde duran genç bir adamın siluetini gördü.

Siyaha çalan açık kahverengi saçlar, ne özellikle güzel ne de çirkin bir yüz, biraz zayıf ama sağlıksız olmayan bir vücut ve yaklaşık 170 cm ortalama bir boy. İyi ya da kötü, sıradan kelimesi tam olarak ona uyuyordu. Ama Kuromueina genç adama bakarken mırıldandı.

[...Bu bir yavru kuş...]

Mırıldanırken yüzündeki ifade, en sevdiği oyuncağını bulan bir çocuğun ifadesine de, tatlı çocuğuna bakan bir annenin ifadesine de benziyordu.

--Bir yavru kuş. Kuromueina bazen başkalarını böyle tanımlardı. Ama bu hiçbir zaman alay etmek için değildi. Tam aksine, ona göre bu ifade olumlu bir anlamda kullanılırdı.

Genç adamın endişeli bakışları, gözlerinin ardında parıldayan ince duygular, ona bir zamanlar hiçbir şeye sahip olmayan "eski halini" o kadar çok hatırlatıyordu ki. O bakış, o kırılgan belirsizlik, en çok hoşuna giden şeydi.

Bu yüzden Kuromueina en ufak bir tereddüt bile etmeden gencin yanına doğru adım attı. Genç adamın üzerindeki Algı Engelleme Büyüsünü kaldırdı, aynı zamanda Bilgi Gizleme Büyüsünün genç adam üzerindeki etkisini de ortadan kaldırdı.

[Ne oldu? Zor durumda gibi görünüyorsun?]

Bir süredir karşılaşmadığı "eski kendisine çok benzeyen biriyle" olan bu karşılaşmanın gerçekten tadını çıkarıyormuş gibi, yüzünde büyük bir gülümsemeyle gence seslendi.

Kuromueina, huzur içinde dizinde uyuyan Kaito'nun saçlarını içten bir sevgiyle nazikçe okşarken, yüzüne yumuşak bir gülümseme yayıldı.

Henüz hiçbir şey bilmeyen masum ve sevimli bir yavru kuş. Şu an en çok beğendiği varlık.

[Yavaş yavaş, değişiyor...]

Nazikçe mırıldandığı sözler.

İçindeki boşluğa rağmen, kalbinde bir dilek taşıyan, kanatlarını arayan, uçmak isteyen ama henüz yolu bilmeyen birini, bir yavru kuşu görmekten daha çok değer verdiği bir şey yoktu.

[Kaito-kun… Bir gün, kanatların tamamen büyüdüğünde ve gökyüzüne uçmaya hazır olduğunda, bana ne tür güzel kanatlar göstereceksin acaba? Gerçekten sabırsızlıkla bekliyorum.]

Onun için bir yavru kuş, "sonsuz olasılıklara" sahip bir varlıktı. Boş bir kalple bir şeyler arar, onu bulduğunda o şey onun kanatları olur ve böylece gökyüzüne süzülüp uçabilir. Her şeyden çok, bunu yakından bizzat görmekten keyif alırdı.

Bakışlarını nazikçe gezdirerek, bir zamanlar yavru kuş olan birçok kişiyi görebiliyordu.

Başlangıçtan esinlenerek isimlendirilen ve herkesten daha uzun süre onun yanında kalmak isteyen yüksek rütbeli şeytan.

Çok fazla bilgi edinmiş ve geniş bir alanda faaliyet gösteren lich.

Yaşadığı yerden uzakta masumca uçan, doğayı seven peri.

Kendi türünden farklı olduğu günlerle yüzleşip cesurca gülen ogre.

Aradığı cevapları bulup şeytana dönüşen insan.

Hepsi farklı, ama hepsinin güzel kanatları var ve sevmekten kendini alamadığı ailesiyle birlikte bu sonsuz dünyanın gökyüzünde uçuyorlar.

Kuromueina adlı yüksek rütbeli bir şeytan var. Büyük güce ve derin, sıcak bir nezakete sahip tuhaf biri. Kirliliklerle ve belirsizliklerle dolu bu sürekli değişen dünyayı sevmeye devam eden biri.

Bugün bu güzel dünyaya bakarken, sanki içinde yaşayan kişileri kutsamak ister gibi, hiçlikten doğmuş kendisini doldurmaya devam eden kirliliklere teşekkür etmek istercesine, yüzünde şefkatli bir gülümseme belirdi.